Meyan kökü, meyan bitkisinin toprak altında gelişen köklerinden elde edilen, tatlı aromasıyla tanınan bitkisel bir üründür. Kahverengiye yakın dış yüzeyi, açık sarı tonlarındaki iç kısmı ve lifli dokusuyla ayırt edilir. Geleneksel içecek tariflerinde kendine özgü tadıyla yer alır.
Kurutulan kökler, kesim biçimine göre farklı uzunluklarda ve kalınlıklarda olabilir. Dış yüzeylerinde ince çizgiler, kesitlerinde ise sık ve belirgin lifler görülür. Parçalar arasındaki renk ve biçim farklılıkları, kökün doğal görünümünün bir parçasıdır.
Kurutulmuş meyan kökü, sert ve odunsu bir dokuya sahiptir. Kokusu hafif odunsu, tadı ise belirgin biçimde tatlıdır. Suyla hazırlanan tariflerde aroma yoğunluğu, kök miktarına, parçaların büyüklüğüne ve bekletme süresine göre farklılaşabilir.
Meyan kökü içeceği, kök parçalarının su içinde bekletilmesiyle hazırlanan geleneksel içeceklerden biridir. Hazırlık için temiz bir kap, içme suyu ve süzme işleminde kullanılacak ince bir süzgeç ya da tülbent yeterlidir. Bekletme aşamasının ardından sıvı, kök parçalarından ayrılarak başka bir kaba alınır.
Meyan şerbeti adıyla da bilinen bu içeceğin hazırlanışı ve sunumu yörelere göre değişebilir. Bazı tariflerde kökler daha küçük parçalara ayrılırken bazılarında uzun, lifli parçalar kullanılır. Kullanılan su miktarı ve bekletme süresi, tarifin tat yoğunluğunu belirleyen unsurlardır.
Meyan kökü için kuru, serin ve doğrudan güneş ışığı almayan bir saklama alanı tercih edilir. Temiz, kuru ve kapağı sıkıca kapanan bir kap kullanılabilir. Kök parçaları, farklı kokular taşıyan baharat ve diğer ürünlerden ayrı bir yerde tutulabilir.
Hazırlık sırasında kullanılacak miktar ayrılır ve kalan kökler kuru olarak saklanır. Suyla temas edecek parçalar, hazırlamadan hemen önce sudan geçirilebilir. Lifli yapı nedeniyle süzme aşamasında ince dokulu bir tülbent tercih edilebilir. Hazırlık tamamlandıktan sonra kap ve süzme gereçleri temizlenip kurutularak bir sonraki kullanım için kaldırılır.